Nieuwsbrief

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Meike Grol

Voornaam	:	Meike
Achternaam	:	Grol
Plaats	:	Utrecht
Land	:	Nederland
Geslacht	:	Vrouw
Leeftijd	:	34

Definitieve inzending

Klik op onderstaande knop om de definitieve inzending van Meike Grol te openen.

of download de WORD versie om het verhaal in volledige opmaak te lezen of printen

Interview met Meike Grol

1. Schrijf een kort biografietje over jezelf (ca. 100 woorden).

Ik ben in 1976 geboren in Nijmegen met een beeldend kunstenaar en een hoogleraar als ouders. Als kind las ik acht boeken per week en schreef ik gedichtjes. Hoewel ik van mijn ouders maar een keer per week naar de bibliotheek mocht, waren op mijn 11e de kinderboeken op. Dat was een zwarte periode. Mijn interesse voor techniek kreeg toen de overhand. Na de middelbare school vertrok ik naar Utrecht om Cognitieve Kunstmatige Intelligentie te studeren. Omdat ik meer geïnteresseerd was in mensen dan in robots bekwaamde ik mij in beeldverwerking van de hersenen. Omdat een proefschrift schrijven leuk, maar enigszins droog is, ben ik ook proza gaan schrijven. Als tegenwicht, zeg maar.

2. Wat doe je in het dagelijks leven?

Ik ben in januari gepromoveerd en werk nu als postdoc onderzoeker aan de Universiteit Leiden. Ik onderzoek hoe verschillende gebieden in de hersenen met elkaar samenwerken in netwerken en welke functie deze netwerken hebben. Hiervoor maak ik gebruik van functionele MRI, een techniek waarbij ik met hersenscans kan kijken welke hersengebieden actiever worden als je een taak uitvoert. In de praktijk betekent dit vooral veel programmeren, lezen en artikelen schrijven.

3. Wanneer ben je begonnen met schrijven?

Na mijn leesdip op mijn 11e ging mijn schrijfader lange tijd dicht en raakte ik ervan overtuigd dat ik wel kon schrijven, maar niet genoeg fantasie had om verhalen te vertellen. Wel bleef ik light verse, Sinterklaasgedichten en gelegenheidsliedjes schrijven, waarbij ik er vooral veel plezier in had zoveel mogelijk verschillende rijmschema's van Drs. P. en Annie Schmidt te gebruiken. Een vriend vroeg mij daarop in zijn dichtersgroep. Proza bleef lokken op de achtergrond, dus volgde ik drie jaar geleden een prozacursus bij de Schrijversvakschool in Amsterdam. Sinds die tijd ben ik helemaal gegrepen door het schrijven en schrijf ik vrijwel dagelijks, al is dat soms lastig naast een drukke baan.

4. Heb je al eens iets gepubliceerd?

Een proefschrift (waarin artikelen in vaktijdschriften), maar geen proza. Wel heb ik -onder pseudoniem- wedstrijden gewonnen: een waarbij ik een verhaal van Manon Uphoff heb afgeschreven (Esta Schrijfwedstrijd 2006) en een liedtekstwedstrijd voor het Amsterdams Kleinkunst Festival (Avond van het Nieuwe Lied 2007). Het lied is op muziek gezet door Ruud Bos.

5. Hoe heb je gehoord van deze wedstrijd?

Via (schrijf)vriendin Lili.

6. Had je verwacht dat je in de halve finale zou komen?

Ik was hoe dan ook blij, omdat ik in het laatste jaar van mijn promotie weinig tijd voor schrijven had en nu eindelijk weer de tijd vond om lekker lang aan een verhaal te puzzelen en te schaven. Op selectie durfde ik niet te hopen.

7. Wat vind je van het commentaar van de jury?

Ik denk dat het commentaar van de jury goed laat zien waar ik nog veel te leren heb. Ik ben huiverig voor dialogen. Ze klinken snel onnatuurlijk. Een uitdaging om meer dialoog in het verhaal aan te brengen. Dat het centrale conflict naar voren moet, zie ik ook. De doden zijn tijdens het schrijfproces later ontstaan dan het verhaal rond Ian (in het begin waren ze er als een soort bijfiguren) en dat is nog te zien in de huidige versie. Ik ben bezig de oom een prominentere rol te geven. Daarbij kan ik veel dialoog gebruiken, dus dat zijn twee vliegen in een klap.

8. Hoe ga je nu je verhaal afschrijven?

Hoe? Tot nu toe deed ik dat onderweg, op een voor de gelegenheid aangeschaft mini-laptopje. In het vliegtuig, hangend boven eindeloze rode woestijn. In de auto tussen Brisbane en Fraser Island, op het strand onder het Zuiderkruis tussen de wilde dingo's, op een Outback boerderij tussen de schapen. Stukje bij beetje, dialoog voor dialoog. Nu ik thuis ben, wil ik snel een versie naar een aantal medelezers sturen, die mij hopelijk niet sparen. En om alle woorden op de juiste plek te krijgen, ga ik het verhaal ook nog enkele keren voorlezen.

Eerste versie

Klik op onderstaande knop om de eerste versie van het verhaal van Meike Grol te openen.

Commentaar van de jury op de 1e versie

Een mooi verhaal met een prachtig einde. Het zit vol met mooie zinnen als 'Daar stond ik, met zijn vulpen en zijn naam. En pas toen viel het me op hoe vreselijk stil het was geworden in mijn hoofd.' Er moet echter minder beschreven worden en meer duidelijk gemaakt worden door middel van dialoog. Hoewel sommige zinnen prachtig zijn, werken andere zinnen weer helemaal niet. Kijk dus nogmaals op zinsniveau of alles er goed staat. Het begin is erg sterk, maar het centrale conflict wordt niet snel genoeg opgevoerd. De verhouding met de doden is interessanter dan de verhouding met Ian. Kort de stukjes over Ian dus in. Geef het verhaal een titel.